Geschiedenis

(door Irene Steringa - de Vries /medeoprichter en privé archief)
 
Ongeveer in 1978 staken enkele liefhebbers/eigenaren van IJslandse paarden in het noorden van Nederland de koppen bij elkaar om meer samen te gaan doen. Er werden al keuringen door het stamboek georganiseer, en dat gebeurde bijvoorbeeld wel eens in Dwingeloo, bij familie Barkhuysen op Zonnetij. Wijlen Mw. Barkhuysen was dan ook een van de oprichters van IJRN.  Er werden wel eens cursussen, ritten of een soort sportdagen op verschillende plekken georganiseerd. 
 
In 1979 was er voor het eerst een ledenvergadering. De vereniging was echter nog officieus. Vanaf 1984 werden er wedstrijden georganiseerd op de Eswal manege in Vries. De vereniging werd pas in 1987 officieel; de statuten werden toen bij een notaris in Steenwijk vastgelegd. Het was toen ook dringend nodig, want het ledenaantal groeide gestage inmiddels hadden de leden het voor elkaar gekregen om op de Eswal Manege een echt ovaalbaan. neer te leggen. Daar was zelfs een ludieke geldinzamelingsactie voor op touw gezet! Het bracht wel 35,-- gulden op. 
 
Er startte een lesgroep in 1987 in Vries met Els van der Tas als juf. IJRN organiseerde ook dat jaar de Nederlandse Kampioenschappen op de Eswal manege, waarbij. de ovaal baan officieel geopend werd met de burgemeester van Vries erbij. Voor de gelegenheid, en jarenlang gebruikt werden, door enkele leden drie blauwe borden gemaakt met IJsland Centrum Noord erop. Deze werden onthuld door de burgemeester. Deze borden zijn later mee verhuisd naar Exloo, waar ze tot ze uit elkaar vielen, aan de baan hebben gestaan. Leden hielpen mee aan het onderhoud van de baan. Er werden jaarlijks cursussen, wedstrijden en keuringen georganiseerd. Soms ook met Gaedingakeppni onderdelen erbij. Een keer was er een Tienkamp. Het was altijd spannend of de wedstrijd wel door ging, want er was altijd tekort aan deelnemers. Toch kwamen grootheden als Walter Feldmann Jr. en Viola Hallmann bij ons rijden. Later deden er zelfs ruiters  uit IJsland mee, omdat Heidar Hafdal zich in Vries had gevestigd met Gera Boersma. De trainers die bij hen kwamen weken deden dan ook mee. Er was altijd een grote groep vrijwilligers in de organisaties. Sommigen zijn nog steeds actief als vrijwilliger! Er werd af en toe een demonstratie gegeven in de regio, door een team gelegenheidsruiters; soms wat het de lesclub, aangevoerd door juf Els. Ook werden er in de hele regio wel diverse activiteiten georganiseerd, maar dat gebeurde meestal op persoonlijk initiatief, want er was nog niet echt veel coördinatie. 
 
Toen er steeds meer problemen kwamen op de manege in Vries, zijn we verhuisd naar een nieuwe thuisbasis in Exloo. Daar werd een nieuwe ovaalbaan en telgangbaan neergelegd bij het nieuwe Hippisch Centrum Exloo (H.C.E.). Sinds 1992 is daar les gegeven, en nog altijd worden er cursussen, keuringen en wedstrijden georganiseerd. De vereniging is inmiddels vele malen groter geworden met een kleine 300 leden en er zijn meerdere instructeurs, juryleden, trainers en fokkers onder de leden. Er zijn tal van activiteiten in de hele regio. Er zijn diverse locaties waar lessen, cursussen en wedstrijden georganiseerd worden. Het verenigingsblad Á Hestbaki. heeft in de loop der jaren ook heel wat metamorfoses doorgemaakt. In 2017 is om organisatorische redenen besloten om van het verenigingsblad een jaarboek te maken en meer gebruik te maken van digitale nieuwsbrieven. Het IJRN logo is in 2007 vernieuwd. De oude vereningingstrui werd aangevuld/vervangen door jasjes met het nieuwe logo. Sinds 2017 is kleding met IJRN logo's eenvoudig verkrijgbaar. Zie ook Á Hestbaki nr 2 van 2007 voor meer details over de geschiedenis.